Büyük bir sıkıntı var içimde?

Ne olur karışmayın kendimizce mutlu olmaya çalıştığımız hayatımıza ,tutunmaya çalışırken biryerlerden mutluluğu bırakmam için zorlamayın beni,nefesim kesiliyor ,birşeyler düğümleniyor yaptığınız haksızlığı düşündükçe ,yeter artık deyip boşlukta nefes almak istiyorum ,kenarlarda yaşadığımı hiç görmeyen sanada kızıyorum biliyordum bugünleri bana yaşatacağını illa hayatını benden başka birileriyle dolduracağını düzenini kurmuş hayatın suyunu çıkarmış insanların daha tadına bakmadığım ,aile olmayı bile beceremediğim hayatımıza el sürmesine izin verme azda olsa düzenlemeye gayret ettiğim yaşamımızı karıştırma altüst ettirme ne olur size uzaktan duyabildiğim saygımı yitirmeme izin vermeyin bizi bize bırakın birazcık aile olmamıza izin verin niye yazıyorumki benle biz olmayı düşünmeyen insana bunları hiç okutmayacağım hayatım tersine sarmaya başladı nefes alamıyorum

Anılarımıza dokunmayın.

Evet çok şükür ulaşabildim ben bu işin çözümü yok diye düşünmüş ve çok üzülmüştüm dilerim yasakların bir çözüm getirmeyeceğini anlarlar ve hatıralarımızı ve paylaşılan arkadaşlıkları geri verirler herzamanki gibi yaşın yanında kuruda gitti sanırım .Yaşadıklarımız bizimdir dokunmamalısınız ,helletmeniz gereken mesleleriniz daha akılcı çözümler bulmalısınız.

Hayat yolunda pusulalar

- Öfke, dilin beyinden hızlı çalıştığı bir tek durumdur.

- Geçmişi değiştiremezsin. Ama gelecek hakkında endişelenerek yaşadığın günü berbat edebilirsin.

- Sev. Sevileceksin.

- Allah, tercihi Kendisine bırakanlara en iyisini verir.

- Bütün insanlar aynı dilde gülümser.

- Herkesin sevilmeye ihtiyacı vardır. Bilhassa hak etmeyenlerin.

- Bir insanın serveti, ebediyete ne kadar harcadığıyla ölçülür.

- Gülümseme Allah'ın nurunun yansımasıdır.

- Herkesin bir güzelliği vardır. Ama herkes onu göremez.

- Ebeveynler, çocuklarına öğrettiği şekilde yaşarlarsa öğretebilmiş olurlar.

- Elindekiler için Allah'a şükret. Elde etmek istediklerin için de Allah'a güven.

- Kalbini dünün üzüntüleri, yarının endişeleri ile doldurursan, şükredeceğin bugünün olmaz.

- Bugün alacağın karar, yarın etkili olacaktır.

- Gülmeye de vakit ayır. Gülmek ruhun müziğidir.

- Sevgi, karşıtlıklara rağmen birlikteliğe devam etmekle güçlenir.

- Keskin balta kemik kırar. Keskin kelime kalbi.

- Bir zorluğun üstesinden gelmenin sadece bir yolu vardır: onun üzerine gitmek.

- Başımıza gelenleri itirazsız kabul ediyorsak, onun için şükretmeliyiz.

- Sevgi, ne kadar çok kişiye bölersek bölelim, azalmayan tek şeydir.

- Mutluluk henüz sahip olmadığın diğer şeylerle artar, ama onlara ihtiyacı yoktur.

- Birine kızgınlıkla geçirdiğin her saat, bir daha ele geçiremeyeğin 60 mutlu dakikadır.

- Nerede,nasıl ve kime denk gelirse, nasıl yapabiliyorsan öyle yardım et.şebnem ailesi

Hayırlı cumalar olsun:)

Efendimiz Hz.Muhammed (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki : Cuma günü olunca, mescidin her bir kapısında melekler vardır, ilkgelenleri sırayla yazarlar. İmam (minbere) oturunca defterlerikapatıp, zikri dinlemeye giderler... (Müslim) ankebut.net

En iyi buğday

Her yıl yapılan "en iyi buğday" yarışmasını yine aynı çiftçi kazanmıştı. Çiftçiye bu işin sırrı soruldu. Çiftçi:
-Benim sırrımın cevabı, kendi buğday tohumlarımı komşularımla paylaşmakta yatıyor, dedi.
-Elinizdeki kaliteli tohumları rakiplerinizle mi paylaşıyorsunuz? Ama neden böyle bir şeye ihtiyaç duyuyorsunuz? diye sorulduğunda,
-Neden olmasın, dedi çiftçi.
-Bilmediğiniz bir şey var; rüzgâr olgunlaşmakta olan buğdaydan poleni alır ve tarladan tarlaya taşır.
Bu nedenle, komşularımın kötü buğday yetiştirmesi demek, benim ürünümün kalitesinin de düşük olması demektir.
Eğer en iyi buğdayı yetiştirmek istiyorsam, komşularımın da iyi buğdaylar yetiştirmesine yardımcı olmam gerekiyor.
Ders: Sevgi ve paylaşmak en yakınınızdan başlar. Sonra yayılarak devam eder. Kin, cimrilik, nefret kimsenin hoşlanacağı davranışlar değildir.
Bunun benzeri bir hikayeyi yeni olarak eltim şükran anlattı tevafuk oldu :)

Arkadaşın adını unutmamalı

Bir arkadaşla karşılaştığımız zaman ona ismiyle hitap etmek; onu tanıdığımızı, onu unutamadığımızı, görünce sevindiğimizi anlatır, ismini hatırlayamazsak veya yanlış bir isim söylersek, bu hatamız kolay kolay unutulmaz. (Bu arkadaşın kalbinde yerim olsaydı, beni unutmazdı, adımı bilirdi) gibi şeyler düşünebilir. Çünkü insanlar kendi isimlerine çok düşkündürler. (Benim adıma bir şiir yaz) diyenler çoktur.

İsimlerinin unutulmamasını, anılmasını isteyen kimseler, hastanelere, hayır kurumlarına yaptıkları yardımı bildiren isimleri yazılı levhalar asarlar. Hastanelerde, (Bu oda falanca zatın yardımı ile döşenmiştir) gibi yazılara rastlarsınız.

Demek ki insan, isminin unutulmamasını, anılmasını ister. Bu, insanların bir zaafıdır. Bunu bilerek, karşılaştığımız insanların, arkadaşlarımızın isimlerini unutmamaya çalışmalıyız.

Muvaffak olmuş politikacılara bakın, seçmenlerin isimlerini öğrenip, bayramlarda tebrik yazmayı ihmal etmezler. Bu ticarette de böyledir. Tüccarlar, müşterilerinin isimlerini öğrenip, mühim günlerde tebrik yazmayı ihmal etmezler.

Demek ki insanları etkilemenin sırrı, onların adını, soyadını hatta çocuklarının isimlerini öğrenmektir.

Hafızası zayıf olanlar, bir defter tutmalı veya cep bilgisayarına, karşılaştığı insanların, adını soyadını mesleğini yazmalıdır. Hatta gözlüklü, sarışın, esmer gibi tanımaya yardım edici bilgiler de yazılabilir. Adresleri alınarak, özel günlerde tebrik gönderilirse irtibat kopmaz.
dinimiz islam.com alıntıdır.

DUA

terbiye etti, hem ne güzel terbiye etti!"
"Bela iner dua onu karşılar, kıyamete kadar böyle çarpışırlar…" Hz. Muhammed. Dua, rububiyettir. Rabbül alemin iki eliyle yarattığı kullarını hem celaliyle hem cemaliyle terbiye eder. Varlık rububiyet nurundandır ve terbiyeye muhtaçtır. Tekamül ancak terbiye ile gerçekleşir. Allah celaliyle kah bela verip terkibi genişletir ki bu da belanın dahi hakikatte hayır olmasıdır, kah cemaliyle dua ettirip, kuluna aczini idrak ettirmek suretiyle yine terkibi genişletir ve kulunu terbiye eder..
Bela da dua da Hakk'ın kullarını terbiye etmesi olup, kulun varlığının hakikatini bilmesine vesiledir. Rububiyette celal tecellisi bela, cemal tecellisi duadır. "Kime dua kapısı açılmışsa, ona rahmet kapıları açılmış demektir."
Dua, kurbiyettir. Dua etmek olmasaydı verenin Allah olduğunu, dileyenin O olduğunu, işlerin ancak O'nun irade ve kudretine bağlı olduğunu, ancak O dilerse olabileceğini zor idrak ederdik. Bu yüzden O'ndan istiyoruz. Çünkü "benim dileğim senin dilemene muhtaçtır ve ancak sen dilersen bu iş mümkündür, Yarabbi", demiş oluyoruz dua ederek. Rabbimizden dilemesini diliyoruz, yine O'nun dilemesiyle… Dua, dileyenin Allah olduğunun idrakı, ikrarı ve itirafıdır. Yoksa kendi kaderimizi yazmıyoruz. "Ey insanlar! Siz Allah'a muhtaçsınız. Allah ise her bakımdan sınırsız zengin olandır, övülmeye hakkıyla layık olandır." (Fatır-15) Dua etmeden de Allah bize pek çok nimetini sunuyor, bizi pek çok sıkıntıdan kurtarıyor. Ancak zaten takdir edilmiş olan iş, dua ile olunca, Yaradan ile kul arasında yakin hasıl oluyor.. Bütün bu yerler gökler sırf bu yakin için değil mi?
İmanda ve muhabbette olduğu gibi dua anlayışında da dereceler vardır ve herkese aklı ölçüsünde konuşmak Resulullah'ın (s.a.v.) tavsiyesidir. Ümmü Habibe validemiz bir gün şöyle dua ederler: "Allahım! Beni zevcim Rasulullah (s.a.v), babam Ebu Süfyan ve kardeşim Muâviye ile birlikte güzel günlere ve hoş nimetlere kavuştur." Bunları duyan Rasulullah (s.a.v): "Sen Allah'a kesinleşmiş eceller, belirlenmiş günler ve taksim edilmiş rızıklar için dua ediyorsun. Allah vakti gelmeyince hiçbir şeyi öne almaz, vakti gelen şeyi de geri bırakmaz. Sen bu tür şeyler yerine Allah'tan, seni kabirdeki azaptan ve Cehennemin ateşinden kurtarmasını isteseydin, bu senin için daha hayırlı ve daha faziletli olurdu." (Müslim, Kader, 33; Nevevi, Şerhu Müslim, XVI, 429.) buyurdu.
Böyle olmakla birlikte, Resulü Ekrem (s.a.v.) koyununuzun otunu bile Allah'tan isteyin buyuruyorlar. Koyunun otu da koyunun takdir edilmiş ve kesinleşmiş rızkından değil midir? Gelgelelim ölçü, "herkese aklı ölçüsünde konuşmak…" Putlardan isteyen insanlara ne demeli? Puttan istemeyin deyince, kimden isteyelim diyeceklerdir muhtemelen. E tabii Allah'tan isteyin denecek… Denecek ki adım adım terbiye olsunlar.
Dua, ibadettir. Duada gaye Allah'tan bir şeyler isteyip de nefsine hizmet etmek, enaniyetini artırmak, dünyaya ram etmek değil; tam tersi eneden kurtulmaktır. "Dua edeyim de BENİM olsun !". Dua ile verenin Allah olduğu idrak ve ikrar edilirse eneden kurtulur ve biiznillah fakra yaklaşılır. Bu bakımdan dua ibadettir. Nitekim Kur'an'da namaz salat olarak geçer. Dua, Allah'tan mal mülk istemek değildir. Rızaya nail olmuş kullar, mesela hastalandıklarında "Allah'ım şifa ver, sen Şafisin" dememiş, Allah'ın kendilerine takdir ve ikram ettiği hastalığı en güzel biçimde ağırlamaya gayret sarf etmişlerdir.
Yine Musa Kelimullah şöyle dua ediyor: "Rabbim! Bana göndereceğin her hayra muhtacım" (Kasas-24). Demek ki duanın başı aczini bilmek. Allah'a muhtaç ve O'nun tasarrufunda olduğunu bilmek. "Siz Allah'a muhtaçsınız…" Nimetin sahibinin, verenin, mutasarrıfın Allah olduğunu idrak etmek. Tevekkül etmek, şükretmek, sabretmek. İşte dua ne güzel hasletlere vesile oluyor. Tevekkül, şükür, sabır. Kul, dua ile terbiye oluyor. Bu güzel sıfatlara mazhar oluyor. İnsan oluyor! Gaye dünya veya ahiret nimeti elde edip de sefa sürmek değildir. Çünkü zaten "Mallarınız ve oğullarınız sizin için ancak birer imtihan vesilesidir." Musa Aleyhisselam bana şunu, bunu ver Allah'ım demiyor. Gelene razı. Allah'a bırakıyor.
Dua, razı olmaktır; ki rıza, kulluktur. Allah'a kulluk ettiğimiz için dua ederiz. "Ben cinleri ve insanları, ancak bana kulluk etsinler diye yarattım.." (Zariyat-56). Kelimullah'ın duasında gördüğümüz gibi, duanın başı acz, sonu rızadır. Aczini bilen razı olur, rızaya kavuşur, biiznillah. "Dua edin, icabet edeyim" (Bakara-186). Razı olun, razı olayım. Takdire razı olmadan edilen dua, dua mıdır? Takdire razı isek neden dua ederiz? Belki şu mertebeye gelebilmek için:
İstersem dilimi, almazsam kolumu koparsınlar. – Hz. Mevlana
İnsan isteye isteye, "istememeye" gelir. Rıza mertebesine… Tabii takdirinde varsa. Ancak burada çok önemli bir nüans var: Bu razı oluş, istememek, artık Allah'a dua etmemek, demek değildir. Bütün peygamberler ve varisleri olan evliyaullah hayatlarını adeta "daimi salat"ta geçirmişler iken, "istemeyelim, öyleyse dua da etmeyelim" gibi bir anlam asla çıkmaz. Çünkü dua, ibadettir. Nasıl ki şirk ve dahi gizli şirk var ise, duada da "gizli şikayet" olabilmektedir. Bazen isterken biraz da aslında halimizden şikayet mi ediyoruz acaba? İnsan Allah'a iman ettiği halde nasıl ki gizli şirk içinde olabiliyorsa, duada da "gizli" şikayette bulunabiliyor. İmandaki gizli şirk gibi, duadaki bu gizli şikayet, Allah'tan isterken; aslında halinden, verilenden, takdirden, nasibinden, kaderinden memnun olmamaktır. İstersem dilimi, almazsam kolumu koparsınlar, hiç şikayet etmemek, razı olmak anlamınadır. Bu razı oluş belki de duaların kabulü, en güzel dua halidir. Dua etmemek değil, halin duasıdır, "dua" halidir.
Bu aralar dünyaya gönlünü fazlasıyla kaptırmış bir dostuma masivayı kötüleyip, ölümü hatırlatıyordum ki, namazlarda bile Rabbena Atina fiddünya diye dua ederek, Allah'tan dünyada da iyilik istediğimizi söyledi. Ne var ki, dedi… Dünya için hayır istemek namaza bile girmiş. O an bir şey diyemedim. Sonra düşündüm. Namazda ben Allah'tan dünyalık mı istiyorum? Başkasını bilemem ama fark ettim ki Rabbenadaki iyilik benim için şu imiş:
"Yarabbi! Bize dünyada BİR iyilik ver, ahirette de BİR iyilik ver. Birsin Yarabbi. İyilik, Cemalindir. Dünya da ahiret de senindir. Dünyada da Cemalini isteriz, ahirette de Cemalini isteriz. Ve Celalinden Cemaline sığınırız. Ve ille iyilik, illa Cemal dileriz… Dünyada da ahirette de… Bizi mahrum etme, Yarabbi! Bütün kemal sıfatlar senindir. Senden Seni isteriz ve Seni tenzih ederiz, Ya Hu